Te wlasnie blaszki miazgowe, zazebiajace sie z analogicznymi blaszkami warstwy glebokiej

Te właśnie blaszki miazgowe, zazębiające się z analogicznymi blaszkami warstwy głębokiej (stratum profundum) blaszki grzbietowej, są ośrodkami twórczymi, na których powstaje wspomniana warstwa głęboka. Sens blaszkowatej budowy miazgi ściennej jest następujący. Otóż, jak wiadomo, ze wszystkich składników puszki kopytowej jej blaszka grzbietowa jest składnikiem. ulegającym największemu obciążeniu mechanicznemu Gdyby puszka kopytowa była połączona powierzchnią płaską z miazgą ścienną, a zatem i z powierzchnią ścienną k. kopytowej, to płaszczyzna łączności wynosiłaby tylko 100 cm2 w liczbach okrągłych, ciągnienie więc na 1 cm byłoby wielkie, zwłaszcza w czasie biegu i skoków. Zblaszkowacenie płaszczyzny łączności powoduje zwiększenie powierzchni do 1000 cm2 (l), w wyniku czego ciągnienie, przypadające na jednostkę obszaru miazgi ściennej, staje się dziesięciokrotnie mniejsze. Miazga podeszwowa (corium soleare), stanowiąca ośrodek twórczy blaszki podeszwowej puszki kopytowej, rozpościera się między powierzchnią głęboką blaszki a powierzchnią podeszwową (facies solearis) k. kopytowej. [patrz też: kaszak za uchem, ezosfera, wieści lubońskie ]

Powiązane tematy z artykułem: ezosfera kaszak za uchem wieści lubońskie