Mechanizm odczynów nerwowych

Mechanizm odczynów nerwowych w nerwicach żołądka jest dość zawiły. Odczyn zapoczątkowuje się przez nerwy układu wegetatywnego na drodze odruchu długiego albo z nerwu błędnego, albo z nerwu współczulnego, jednak właściwe działanie dochodzi do skutku przez krótkie odruchy wegetatywne, powstające w ścianie żołądka. Również rozszerzenie przełyku (megaoesophagus) i okrężnicy (megacolon) mogą powstać przy drażnieniu nerwu współczulnego . Blokada układu współczulnego kokainą lub przecięcie nerwów współczulnych powoduje powstawanie nagłych ruchów robaczkowych przełyku i okrężnicy; co prowadzi do opróżniania się tych odcinków przewodu pokarmowego i w ten sposób przywraca się stan prawidłowy. Wyniki nie są jednak stałe, gdyż nie można w doświadczeniu przeciąć wszystkich nerwów współczulnych, u ludzi zaś z tym cierpieniem dochodzi często do dużego rozciągnięcia mięśniówki i osłabienia jej czynności. Continue reading „Mechanizm odczynów nerwowych”

Wzmozone napiecie lub skurcze pecherzyka zólciowego

Wzmożone napięcie lub skurcze pęcherzyka żółciowego, spowodowane podrażnieniem nerwu błędnego na drodze odruchowej, mogą przejawiać się jako tzw. napady bolesne pod łukiem żebrowym prawym. Bodźcami do skurczów pęcherzyka na drodze odruchowej mogą być zmiany zapalne błony śluzowej pęcherzyka żółciowego, kamica lub zapalenie odległe, jak np. wyrostka robaczkowego i okrężnicy – kurcze Eosi atropina. Podrażnienie nerwu współczulnego wywołuje zwiotczenie pęcherzyka żółciowego z uczuciem ciężaru pod łukiem żebrowym prawym i nudnościami, łącznie z upośledzeniem trawienia. Continue reading „Wzmozone napiecie lub skurcze pecherzyka zólciowego”

Blaszka podeszwowa jest utworzona przez – wlókna rogowe

Z dwóch krawędzi blaszki podeszwowej, wypukła – krawędź zewnętrzna (margo ext. ) łączy się za pośrednictwem linii białej z krawędzią podeszwową puszki, wklęsła zaś – krawędź wewnętrzna (mar go int. ) obejmuje strzałkę kopytową (furca ungulae). Blaszka podeszwowa jest utworzona przez – włókna rogowe, opuszczające się prostopadle z jej powierzchni górnej do powierzchni dolnej. Strzałka kopytowa (furca ungulae) – trzeci składnik puszki kopytowej – stanowi w rzeczywistości zrogowaciałą – opuszkę palcową (pulrinus digitalis). Continue reading „Blaszka podeszwowa jest utworzona przez – wlókna rogowe”

Miazga koronowa

Narząd kopytowy, po usunięciu puszki rogowej. l-miazga graniczna 2- miazga koronowa 3- miazga ścienna pod nazwą – miazgi rozrodczej rozumiemy skórę właściwą (cutis), powleczoną warstwą rozrodczą naskórka (stratum germinativum epidermie), Szerokość• tej miazgi wynosi około 5 mm i jest ona wyposażona w krótkie brodawki, wytwarzające warstwę szklistą (stratum. ritreum) blaszki grzbietowej puszki kopytowej. Miazga koronowa (corium coronale) tworzy łukowate nabrzmienie, znajdujące się między miazgą graniczną i krawędzią koronową puszki. I w danym przypadku posiada ona brodawki (tym razem jednak dłuższe), stanowiące ośrodek twórczy warstwy środkowej (stratum medium) blaszki grzbietowej. Continue reading „Miazga koronowa”

Miazga podeszwowa jest zaopatrzona w – brodawki albo w kosmki

Miazga podeszwowa jest zaopatrzona w – brodawki albo w kosmki, wytwarzające, dzięki procesowi natężonego rogowacenia komórek naskórkowych, włókna rogowe blaszki podeszwowej . Miazga strzałkowa (corium. furcale), znajdująca się pod strzałką kopytową, jest ośrodkiem rozrodczym strzałki. Podobnie jak miazgę graniczną, koronową i podeszwową, również i miazgę strzałkową cechuje obecność kosmków. Gdybyśmy teraz scalili myślowo wszystkie, opisane wyżej, rodzaje miazgi, otrzymalibyśmy całość, otaczającą wokół k. Continue reading „Miazga podeszwowa jest zaopatrzona w – brodawki albo w kosmki”

Galka oczna

Gałka oczna (bulbus oculi) jest umieszczona w oczodole i ma kształt prawidłowej kuli u Hominidae, Primates i Carnirora, natomiast jest silnie spłaszczona w kierunku strzałkowym u ssaków wodnych, a mniej u Ungulata wreszcie wykazuje wydłużenie strzałkowe u ssaków prowadzących życie nocne (Chiroptera, Felidae). Jest ona stosunkowo duża u Leporidae, Felidae, Tarstoidea, natomiast, niewspółmiernie mała u Proboseidea l u Cetacea. W gałce ocznej rozróżniamy: – równik (aequator), dzielący ją na dwie półkule, przednią i tylną, – biegun przedni (polus ant. ) i biegun tylny (polus post. ). Continue reading „Galka oczna”

Obraz swiata, widziany oczyma typu binokularnego

Przy równoległym ustawieniu oczu na obie siatkówki padają bardzo do siebie podobne obrazy (-widzenie binokularne), natomiast przy rozstawieniu gałek ocznych ssak widzi dwa różne obrazy, bynajmniej nie nakładające się na siebie< = br= style=color: rgb(0, 0, 0); font-family: Times New Roman; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;>Zasługuje na uwagę, że naogół u ssaków nocnych oczy są bardziej przemieszczone. ku przodowi, aniżeli u ssaków dziennych. Obraz świata, widziany oczyma typu binokularnego, nie jest zatem obrazem, ujmowanym przy patrzeniu monokularnym. Ścianę gałki ocznej tworzą trzy osłonki. Są to, wyliczając od zewnątrz osłonka włóknista (tunica fibrosa), – osłonka naczyniowa (tunica rasculosa) i wreszcie – siatkówka(retina). Continue reading „Obraz swiata, widziany oczyma typu binokularnego”

Warstwa siateczkowata wewnetrzna (stratum reticulare int. ) nazywamy obszar, w którym nastepuje polaczenie dendrytów

Komórki te wysyłają swe dendryty w obrąb warstwy siateczkowatej wewnętrznej oraz oddają neuryty, które ostatecznie utworzą n. wzrokowy l). 4) –Warstwą siateczkowatą wewnętrzną (stratum reticulare int. ) nazywamy obszar, w którym następuje połączenie dendrytów warstwy zwojowej z neurytami warstwy następnej, warstwy ziarnistej wewnętrznej. ,5)-Warstwa ziarnista wewnętrzna (stratum granulare int. Continue reading „Warstwa siateczkowata wewnetrzna (stratum reticulare int. ) nazywamy obszar, w którym nastepuje polaczenie dendrytów”