Bezposrednie podraznienie wlókien adrenergicznych watroby

Bezpośrednie podrażnienie włókien adrenergicznych wątroby lub wprowadzenie do ustroju adrenaliny pobudził do przechodzenia glikogenu w glukozę. Przy silnych podrażnieniach nerwu współczulnego wątroba może nie zawierać glikogenu mimo zachowanej zdolności do jego syntezy i dostatecznego dowozu z zewnątrz. Podrażnienie nerwów błędnych działa odwrotnie, to znaczy, że po podrażnieniu nerwów błędnych wzmaga się w wątrobie przejście cukru w glikogen, czyli wzmaga się glikogenogeneza. Wpływ nerwu błędnego odbija się także na czynności wydzielniczej wątroby, to jest na wydzielaniu żółci. Wydzielanie żółci wzmaga się pod wpływem pobudzenia nerwu błędnego. Continue reading „Bezposrednie podraznienie wlókien adrenergicznych watroby”

We wnetrzu galki ocznej znajduje sie – soczewka (lens ), – komory oczne (camerae oculi) i – cialo szkliste (corpus ritreum)

We wnętrzu gałki ocznej znajduje się – soczewka (lens ), – komory oczne (camerae oculi) i – ciało szkliste (corpus ritreum) . 1) Osłonka włóknista (tunica fibrosa) różnicuje się na dwa nierówne o różnych własnościach odcinki: – twardówkę i rogówkę. Twardówka albo – białkówka(eclera) stanowi nie przezroczystą osłonkę zewnętrzną oka, utworzoną przez tkankę łączną nie rozciągliwą o zabarwieniu białym. Przytwierdzają się na niej mięśnie zewnętrzne oka. Dośrodkowo od bieguna tylnego przebija się przez białkówkę n. Continue reading „We wnetrzu galki ocznej znajduje sie – soczewka (lens ), – komory oczne (camerae oculi) i – cialo szkliste (corpus ritreum)”

Brodawka jest miejscem slepym siatkówki

Brodawka jest miejscem ślepym siatkówki. Poza tym przenika poprzez nią drobna tętniczka ośrodkowa siatkówki (a. centra lis retinae), w mniejszym lub większym zakresie odżywiająca wraz z osłonką naczyniową siatkówkę. Budowa siatkówki jest niezwykle zawiła i często błędnie rozumiana. Ażeby uniknąć nieporozumień, będziemy ją rozpatrywać w tym samym kierunku i w tej samej kolejności, w jakiej przenika ją promień świetlny, po wtargnięciu poprzez ciało szkliste do dna oka. Continue reading „Brodawka jest miejscem slepym siatkówki”

Badania wykazaly, ze w przypadkach silnego rozstawienia galek ocznych (widzenie monookularowe) wieksza ilosc wlókien podlega skrzyzowaniu

Badania wykazały, że w przypadkach silnego rozstawienia gałek ocznych (widzenie monookularowe) większa ilość włókien podlega skrzyżowaniu, pozostałe zaś włókna przedstawiają przebieg tożstronny (homolateralny). Liczbowo powyższe stosunki dadzą się ująć następująco. Podczas gdy u Hominidae ilość włókien skrzyżowanych wynosi 21/42, to u Equus oaballus 36/42, u Oryctolagus cuniculus 35/42, a u Oaria porcellus 42/42. Znając budowę mózgowia i siatkówki, łatwo jest wykreślić zrąb szlaku wzrokowego. Przedstawia się on nastąpująco : neuron warstwy ziarnistej zewn. Continue reading „Badania wykazaly, ze w przypadkach silnego rozstawienia galek ocznych (widzenie monookularowe) wieksza ilosc wlókien podlega skrzyzowaniu”

Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 7

Analiza post hoc wykazała istotną różnicę w utracie masy pomiędzy grupami chirurgicznymi i medyczno-terapeutycznymi (P <0,001), bez znaczącej różnicy między dwiema grupami chirurgicznymi. Zmiany masy ciała były odzwierciedlone zmianami BMI, które zmniejszyły się z 45,62 . 6,24 do 43,07 . 6,44 w grupie z leczeniem farmakologicznym, z 44,85 . Continue reading „Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 7”

Pembrolizumab w porównaniu do chemioterapii z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca o niedrobnokomórkowym zaawansowaniu dodatnim od PD-L1 ad 7

Całkowite przeżycie było istotnie dłuższe w grupie pembrolizumabu niż w grupie chemioterapeutycznej (współczynnik ryzyka zgonu, 0,60, 95% CI, 0,41 do 0,89, P = 0,005). Obiektywna stopa reakcji
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie odpowiedzi w grupie docelowej, którą należy leczyć. Wskaźnik obiektywnej odpowiedzi, oszacowany według RECIST, wynosił 44,8% (95% CI, 36,8 do 53,0) w grupie pembrolizumabu i 27,8% (95% CI, 20,8 do 35,7) w grupie otrzymującej chemioterapię (tabela 2). Continue reading „Pembrolizumab w porównaniu do chemioterapii z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca o niedrobnokomórkowym zaawansowaniu dodatnim od PD-L1 ad 7”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad

Tofacitinib hamuje wszystkie JAK, ale preferencyjnie hamuje JAK1 i JAK3,10,11 i wykazano, że ma on zależną od dawki skuteczność jako terapia indukcyjna wrzodziejącego zapalenia jelita grubego w badaniu fazy 2. 12 Raportujemy wyniki trzech badań fazy 3, dwóch badających tofacitinib jako terapia indukcyjna (indukcja OCTAVE i 2) i jedna z badaniami tofacitinibu jako leczenie podtrzymujące (OCTAVE Sustain) w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Metody
Projekt testowy i nadzór
Od kwietnia 2012 r. Do maja 2016 r. Przeprowadziliśmy trzy wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania: OCTAVE Induction 1, które przeprowadzono w 144 ośrodkach na całym świecie; OCTAVE Induction 2, w 169 miejscach; oraz OCTAVE Sustain w 297 lokalizacjach. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 9

W badaniu OCTAVE Sustain, nieczerniakowe raki skóry wystąpiły u 4 pacjentów: 3 pacjentów z 10-mg tofacitinibem, u których w wywiadzie stwierdzono raka skóry płaskonabłonkowej w wywiadzie, rozpoznano raka płaskonabłonkowego (2) lub raka podstawnokomórkowego (1) , a pacjent w grupie placebo otrzymał rozpoznanie raka podstawnokomórkowego. Wszyscy pacjenci z rakiem skóry z rodzaju nieczerczaka mieli wcześniej kontakt z tiopuryną. Żadni pacjenci w badaniach indukcyjnych nie mieli nowotworu innego niż nieczerniakowy rak skóry. Jeden pacjent w badaniu OCTAVE Sustain miał inwazyjnego raka przewodowego sutka; pacjent ten otrzymał placebo zarówno podczas badania indukcyjnego, jak i badania podtrzymującego. Lista nowotworów, które wystąpiły podczas badań, znajduje się w Tabeli S8 w Dodatku Uzupełniającym. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 9”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5

PASI90 uzyskano u 73% pacjentów w grupie 90 mg risankazumabu iu 81% pacjentów w grupie otrzymującej 180 mg risankazumabu, w porównaniu z 40% pacjentów otrzymujących ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI75 wynosił 63% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 98% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 88% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 72% w grupie otrzymującej risankazumab. grupa ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano całkowity klirens zmian (PASI100) wynosił 14% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 41% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 48% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 18% w grupie ustekinumab. Odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI50 wynosił 86% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 100% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 93% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 82% w grupie otrzymującej risankazumab. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej cd

Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badacze z ośrodka badawczego pobrali dane, a analizy danych przeprowadził Boehringer Ingelheim. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych próbnych i gwarantowali dokładność i kompletność danych i analiz oraz wierność wersji próbnej protokołu, dostępnej pod adresem. Umowy między Boehringer Ingelheim a autorami zawierały poufność danych próbnych. Wszyscy autorzy współpracowali przy pisaniu manuskryptu (z pomocą profesjonalnego pisarza medycznego finansowanego przez Boehringer Ingelheim) i podjęli decyzję o przesłaniu rękopisu do publikacji. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej cd”