W nerwicach naczyniowych odgrywaja role nie tylko wplywy z ukladu wegetatywnego

Inną postacią nerwicy naczyniowej jest saro sinica kończyn ( acrocyanosis), w której kończyny są sine, z dołączeniem się- do tego zaburzeń czucia. W chorobie tej gra naczyń jest zaburzona z powodu zmian czynnościowych w ośrodkach wegetatywnych w okolicy podwzgórza. Powstaję wtedy zmniejszenie napięcia ścian naczyń i rozszerzenie. naczyń włosowatych oraz żył. W nerwicach naczyniowych odgrywają rolę nie tylko wpływy z układu wegetatywnego, lecz także wpływy z gruczołów wewnętrznego wydzielania. Continue reading „W nerwicach naczyniowych odgrywaja role nie tylko wplywy z ukladu wegetatywnego”

receptory kontaktowe

receptory kontaktowe. Należą do nich:- receptory dotykowe, -bólowe, -cieplne, – chłodowe -smakowe. Z wyjątkiem receptorów smakowych, są one rozproszone po powierzchni całego ciała. Drugą kategorię receptorów stanowią receptory, przystosowane do odbioru bodźców, dochodzących od ciał mniej lub więcej oddalonych od powierzchni zewnętrznej ciała. Nazywamy je – telereceptorami lub –receptorami odległościowymi. Continue reading „receptory kontaktowe”

Brodawka jest miejscem slepym siatkówki

Brodawka jest miejscem ślepym siatkówki. Poza tym przenika poprzez nią drobna tętniczka ośrodkowa siatkówki (a. centra lis retinae), w mniejszym lub większym zakresie odżywiająca wraz z osłonką naczyniową siatkówkę. Budowa siatkówki jest niezwykle zawiła i często błędnie rozumiana. Ażeby uniknąć nieporozumień, będziemy ją rozpatrywać w tym samym kierunku i w tej samej kolejności, w jakiej przenika ją promień świetlny, po wtargnięciu poprzez ciało szkliste do dna oka. Continue reading „Brodawka jest miejscem slepym siatkówki”

Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 5

Zakładając, że w trakcie badania wskaźnik ścierania wynosił 25%, ustaliliśmy, że będziemy musieli zapisać 60 pacjentów (20 na grupę badawczą). Porównaliśmy zmienne ciągłe z charakterystyką wyjściową za pomocą jednostronnej analizy wariancji. Użyliśmy testu chi-kwadrat do zbadania związku między grupą badaną a stopą remisji. W analizie wtórnej wykorzystaliśmy procedurę Kaplana-Meiera z testem log-rank, aby porównać zabiegi chirurgiczne z czasem do remisji. Continue reading „Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 5”

Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 3

Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę na udział w badaniu, a dodatkową pisemną świadomą zgodę uzyskano przed jakąkolwiek procedurą chirurgiczną. Protokół badania jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Kryteria włączenia obejmowały wiek 30-60 lat, wskaźnik masy ciała (BMI, waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) wynoszący 35 lub więcej, historia cukrzycy typu 2 trwająca co najmniej 5 lat, poziom hemoglobiny glikowanej 7,0% lub więcej (co potwierdzają przynajmniej trzy analizy) oraz umiejętność zrozumienia i przestrzegania protokołu badania.
Kryteriami wykluczającymi były: historia cukrzycy typu 1, cukrzyca wtórna do określonej choroby lub leczenie glikokortykosteroidami, poprzednia operacja bariatryczna, ciąża, inne schorzenia wymagające krótkotrwałej hospitalizacji, ciężkie powikłania cukrzycy, inne ciężkie schorzenia i geograficzna niedostępność. Continue reading „Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 3”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 5

W przypadku badania OCTAVE Sustain przewidywana wielkość próby 654 pacjentów była oparta na założonym współczynniku odpowiedzi klinicznej wynoszącym 65% w grupie otrzymującej tofacitinib i 40% w grupie placebo po 8 tygodniach w badaniach indukcyjnych. Wyliczyliśmy, że próbka o wielkości 654 pacjentów (218 w każdej z trzech grup leczenia) dostarczyłaby próbę z 90% mocą, aby wykryć różnicę 17,5 punktów procentowych między grupami tofacitinibu i grupą placebo w tempie pierwszorzędowego punkt, zakładając stawkę w grupie placebo na poziomie 30%. Średnie stężenie tofacitinibu w osoczu podczas przerwy między dawkami oszacowano za pomocą modelu farmakokinetycznego populacji, który zawierał dane dotyczące stężenia tofacitinibu w osoczu w stosunku do czasu, który był łączony z wszystkimi badaniami indukcyjnymi i podtrzymującymi z udziałem pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Rozkład zindywidualizowanych średnich stężeń został porównany pomiędzy pacjentami, którzy byli w remisji, a tymi, którzy nie byli w remisji z użyciem pól.
Wyniki
Charakterystyka pacjenta
W badaniu OCTAVE Induction 610 pacjentów poddano randomizacji: 122 zostało przydzielonych do grupy otrzymującej placebo, 476 pacjentom otrzymującym tofacitinib w dawce 10 mg dwa razy na dobę, a 16 pacjentom otrzymującym tofacitinib w dawce 15 mg dwa razy na dobę. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 5”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego czesc 4

Wynik na kwestionariuszu zapalnych chorób jelit (IBDQ, z ocenami od 32 do 224 i wyższych wyników wskazujących na lepszą jakość życia) określono w 0, 4 i 8 tygodniach w próbach indukcyjnych i 8, 16, 24, 32 , 40 i 52 tygodnie w badaniu podtrzymującym. Dane dotyczące skuteczności po 8 tygodniach w badaniach indukcyjnych wykorzystano jako dane podstawowe dla badania podtrzymującego. Zdarzenia niepożądane (które zostały sklasyfikowane przy użyciu słownika medycznego dla działań regulacyjnych), wyniki testów laboratoryjnych i jednocześnie przyjmowane leki odnotowano we wszystkich próbach. Oględziny oportunistyczne, nowotwory i zdarzenia sercowo-naczyniowe zostały ocenione przez zewnętrzne komitety orzekające. Stężenie tofacitinibu w osoczu przed i po podaniu dawki mierzono za pomocą zatwierdzonego oznaczenia po 2 i 8 tygodniach w badaniach indukcyjnych oraz w 8, 24 i 52 tygodniu w badaniu podtrzymującym. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego czesc 4”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 7

Dane dotyczące średniej zmiany poziomu wyjściowego białka C-reaktywnego we wszystkich trzech próbach przedstawiono na rysunku S8 w dodatkowym dodatku. Większość obniżenia poziomu wyjściowego białka C-reaktywnego wystąpiła przed 4. tygodniem (pierwsza ocena poziomu białka C-reaktywnego po ocenie wyjściowej) w obu badaniach indukcyjnych. Zgłaszane przez pacjenta punkty końcowe
Średnie całkowite wyniki IBDQ na początku badania wynosiły od 120 do 127 w badaniach indukcyjnych oraz od 166 do 167 w badaniu podtrzymującym. Odsetek pacjentów z wynikiem IBDQ wskazującym na remisję (tj. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 7”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5

PASI90 uzyskano u 73% pacjentów w grupie 90 mg risankazumabu iu 81% pacjentów w grupie otrzymującej 180 mg risankazumabu, w porównaniu z 40% pacjentów otrzymujących ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI75 wynosił 63% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 98% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 88% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 72% w grupie otrzymującej risankazumab. grupa ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano całkowity klirens zmian (PASI100) wynosił 14% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 41% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 48% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 18% w grupie ustekinumab. Odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI50 wynosił 86% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 100% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 93% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 82% w grupie otrzymującej risankazumab. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej czesc 4

Ponadto sekwencjonowanie RNA w szerokim paśmie transkrypcji przeprowadzono na próbkach biopsji, jak opisano wcześniej15 i krótko podsumowano w Dodatkowym dodatku. Analiza statystyczna
Szacowana wielkość próby (160 pacjentów) była oparta na 120 pacjentach poddawanych randomizacji w stosunku 2: między risankazumabem (90 i 180 mg, połączonym) i ustekinumabem, aby zapewnić ponad 80% mocy za pomocą testu dwustronnego i błąd typu I wynoszący 0,10, przy założeniu 70% wskaźnika odpowiedzi PASI90 dla risankazumabu i 45% wskaźnika odpowiedzi dla ustekinumabu. Pierwotne i inne punkty końcowe analizowano na zasadzie zamiaru leczenia. Różnice w porównaniach parami analizowano za pomocą szacowania różnicy ryzyka Cochrana-Mantela-Haenszela i podano nominalne wartości P. Nie wykonano żadnych korekt dotyczących wielokrotności. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej czesc 4”