receptory kontaktowe

receptory kontaktowe. Należą do nich:- receptory dotykowe, -bólowe, -cieplne, – chłodowe -smakowe. Z wyjątkiem receptorów smakowych, są one rozproszone po powierzchni całego ciała. Drugą kategorię receptorów stanowią receptory, przystosowane do odbioru bodźców, dochodzących od ciał mniej lub więcej oddalonych od powierzchni zewnętrznej ciała. Nazywamy je – telereceptorami lub –receptorami odległościowymi. Continue reading „receptory kontaktowe”

Galka oczna

Gałka oczna (bulbus oculi) jest umieszczona w oczodole i ma kształt prawidłowej kuli u Hominidae, Primates i Carnirora, natomiast jest silnie spłaszczona w kierunku strzałkowym u ssaków wodnych, a mniej u Ungulata wreszcie wykazuje wydłużenie strzałkowe u ssaków prowadzących życie nocne (Chiroptera, Felidae). Jest ona stosunkowo duża u Leporidae, Felidae, Tarstoidea, natomiast, niewspółmiernie mała u Proboseidea l u Cetacea. W gałce ocznej rozróżniamy: – równik (aequator), dzielący ją na dwie półkule, przednią i tylną, – biegun przedni (polus ant. ) i biegun tylny (polus post. ). Continue reading „Galka oczna”

W przeciwienstwie do precików, czopki pracuja w warunkach dobrego oswietlenia i prawdopodobnie im to zawdzieczamy moznosc rozpoznawania barw.

W przeciwieństwie do pręcików, czopki pracują w warunkach dobrego oświetlenia i prawdopodobnie im to zawdzięczamy możność rozpoznawania barw. Doświadczenia wykazały, że w środowisku ciemnym pręciki ulegają skróceniu, a czopki wydłużeniu w kierunku warstwy barwikowej siatkówki. Na zakończenie zaznaczę, że kierunek bodźców nerwowych w siatkówce jest wprost przeciwny do kierunku padania światła. Rzeczywiście, podczas gdy promień świetlny dopiero po przejściu poprzez całą siatkówkę natrafia na światłoczułe czopki i pręciki, to prąd nerwowy podąża od pręcików i czopków w kierunku warstwy włókien nerwu wzrokowego. Siatkówkę o fotoreceptorach odwracających się od światła nazywamy – siatkówką inwertowaną. Continue reading „W przeciwienstwie do precików, czopki pracuja w warunkach dobrego oswietlenia i prawdopodobnie im to zawdzieczamy moznosc rozpoznawania barw.”

Rozluznienie to wystarcza, aby soczewka wskutek swej sprezystosci wewnetrznej przybrala postac bardziej kulista

Otóż jak było zaznaczone powyżej, powierzchnia przednia soczewki jest lekko wypukła. Tak bywa w stanie spoczynku oka, tj. wtedy, gdy przedmiot obserwowany znajduje się daleko. Przy zwróceniu oczu na przedmiot bliski m. rzęskowy kurczy się, powodując rozluźnienie wieszadła soczewkowego. Continue reading „Rozluznienie to wystarcza, aby soczewka wskutek swej sprezystosci wewnetrznej przybrala postac bardziej kulista”

Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 6

Kryteria kwalifikacji do badania nie obejmowały wartości granicznych dla hiperlipidemii ani ciśnienia krwi tętniczej. Uznani pacjenci zostali poddani randomizacji w trakcie ich prezentacji i nie podjęto wysiłków, aby zoptymalizować pomiary lipidów i ciśnienia krwi przed randomizacją. Kontrola glikemiczna
Wszyscy pacjenci w grupach chirurgicznych zaprzestali leczenia farmakologicznego (doustne środki hipoglikemizujące i insulinę) w ciągu 15 dni po operacji na podstawie dziennych siedmiopunktowych profili glukozy (przedmiesienie, po posiłku i przed snem).
Po 2 latach remisja cukrzycy nie wystąpiła u żadnego z pacjentów poddawanych leczeniu medycznemu, w porównaniu z 15 z 20 (75%) poddawanych omijaniu żołądka i 19 z 20 (95%) w trakcie odwodzenia przez trzustkę (p <0,001 dla obu porównań). Continue reading „Chirurgia Bariatryczna kontra konwencjonalna terapia medyczna dla cukrzycy typu 2 AD 6”

Chirurgia Bariatryczna a intensywna terapia medyczna u otyłych pacjentów z cukrzycą

Badania obserwacyjne wykazały poprawę u pacjentów z cukrzycą typu 2 po operacji bariatrycznej. Metody
W tym randomizowanym, nielepionym, jednoośrodkowym badaniu, ocenialiśmy skuteczność intensywnej terapii wyłącznie w połączeniu z terapią medyczną i gastrektomią żołądka Roux-en-Y lub gastrektomii rękawowej u 150 otyłych pacjentów z niekontrolowaną cukrzycą typu 2. Średni wiek pacjentów (. SD) wynosił 49 . Continue reading „Chirurgia Bariatryczna a intensywna terapia medyczna u otyłych pacjentów z cukrzycą”

Chirurgia Bariatryczna a intensywna terapia medyczna u otyłych pacjentów z cukrzycą AD 4

Zmienne o rozkładzie nienormalnym są zgłaszane jako mediana i zakresy kwartylowe. Zmienne kategorialne podsumowuje się za pomocą częstotliwości. Użyliśmy testu chi-kwadrat do analizy pierwotnego punktu końcowego i wykorzystanej analizy wariancji do analizy ciągłych pomiarów laboratoryjnych i porównania grup badawczych. W przypadku pomiarów glikemicznych i masy ciała, zastosowano mieszany model dla powtarzanych pomiarów w celu analizy zmiany od linii podstawowej i najmniej kwadratowych z odpowiadającymi im standardowymi błędami wykreślonymi graficznie. Continue reading „Chirurgia Bariatryczna a intensywna terapia medyczna u otyłych pacjentów z cukrzycą AD 4”

Pembrolizumab w porównaniu do chemioterapii z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca o niedrobnokomórkowym zaawansowaniu dodatnim od PD-L1 ad 7

Całkowite przeżycie było istotnie dłuższe w grupie pembrolizumabu niż w grupie chemioterapeutycznej (współczynnik ryzyka zgonu, 0,60, 95% CI, 0,41 do 0,89, P = 0,005). Obiektywna stopa reakcji
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie odpowiedzi w grupie docelowej, którą należy leczyć. Wskaźnik obiektywnej odpowiedzi, oszacowany według RECIST, wynosił 44,8% (95% CI, 36,8 do 53,0) w grupie pembrolizumabu i 27,8% (95% CI, 20,8 do 35,7) w grupie otrzymującej chemioterapię (tabela 2). Continue reading „Pembrolizumab w porównaniu do chemioterapii z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca o niedrobnokomórkowym zaawansowaniu dodatnim od PD-L1 ad 7”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5

PASI90 uzyskano u 73% pacjentów w grupie 90 mg risankazumabu iu 81% pacjentów w grupie otrzymującej 180 mg risankazumabu, w porównaniu z 40% pacjentów otrzymujących ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI75 wynosił 63% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 98% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 88% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 72% w grupie otrzymującej risankazumab. grupa ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano całkowity klirens zmian (PASI100) wynosił 14% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 41% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 48% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 18% w grupie ustekinumab. Odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI50 wynosił 86% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 100% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 93% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 82% w grupie otrzymującej risankazumab. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5”