Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 9

W badaniu OCTAVE Sustain, nieczerniakowe raki skóry wystąpiły u 4 pacjentów: 3 pacjentów z 10-mg tofacitinibem, u których w wywiadzie stwierdzono raka skóry płaskonabłonkowej w wywiadzie, rozpoznano raka płaskonabłonkowego (2) lub raka podstawnokomórkowego (1) , a pacjent w grupie placebo otrzymał rozpoznanie raka podstawnokomórkowego. Wszyscy pacjenci z rakiem skóry z rodzaju nieczerczaka mieli wcześniej kontakt z tiopuryną. Żadni pacjenci w badaniach indukcyjnych nie mieli nowotworu innego niż nieczerniakowy rak skóry. Jeden pacjent w badaniu OCTAVE Sustain miał inwazyjnego raka przewodowego sutka; pacjent ten otrzymał placebo zarówno podczas badania indukcyjnego, jak i badania podtrzymującego. Lista nowotworów, które wystąpiły podczas badań, znajduje się w Tabeli S8 w Dodatku Uzupełniającym. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 9”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 8

Odpowiednie wartości procentowe w badaniu OCTAVE Induction 2 wynosiły 4,2% i 8,0%. W badaniu OCTAVE Sustain poważne działania niepożądane wystąpiły u 5,1% pacjentów w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 5 mg, 5,6% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg i 6,6% w grupie placebo (tabela 4). W badaniach OCTAVE Induction i 2 odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie z powodu działań niepożądanych, był podobny w grupach otrzymujących placebo i tofacitinib. W badaniu OCTAVE Sustain odsetek ten był większy w grupie placebo niż w grupie tofacitinib.
W badaniach OCTAVE Induction i 2 odsetek pacjentów z infekcjami o dowolnym nasileniu był wyższy w grupach otrzymujących tofacitinib w dawce 10 mg (odpowiednio 23,3% i 18,2%) niż w grupie placebo (15,6% i 15,2%). Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 8”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 7

Dane dotyczące średniej zmiany poziomu wyjściowego białka C-reaktywnego we wszystkich trzech próbach przedstawiono na rysunku S8 w dodatkowym dodatku. Większość obniżenia poziomu wyjściowego białka C-reaktywnego wystąpiła przed 4. tygodniem (pierwsza ocena poziomu białka C-reaktywnego po ocenie wyjściowej) w obu badaniach indukcyjnych. Zgłaszane przez pacjenta punkty końcowe
Średnie całkowite wyniki IBDQ na początku badania wynosiły od 120 do 127 w badaniach indukcyjnych oraz od 166 do 167 w badaniu podtrzymującym. Odsetek pacjentów z wynikiem IBDQ wskazującym na remisję (tj. Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 7”

Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 6

Wyniki dla 15-mg grup tofacitinibu przedstawiono w tabeli S3 w dodatkowym dodatku. Ryc. 1. Pierwotne i kluczowe wtórne punkty końcowe. Godzinę A pokazuje szybkość remisji (pierwotny punkt końcowy), a panel B pokazuje szybkość gojenia się błony śluzowej (kluczowy drugorzędowy punkt końcowy) po 8 tygodniach u pacjentów, którzy otrzymywali tofacitinib w dawka 10 mg dwa razy na dobę i ci, którzy otrzymywali placebo (w badaniach OCTAVE i 2 indukcji) i 52 tygodni u pacjentów, którzy otrzymywali tofacitinib w dawce 5 mg dwa razy na dobę, ci, którzy otrzymywali tofacitinib w dawce 10 mg dwa razy codziennie oraz ci, którzy otrzymali placebo (w badaniu OCTAVE Sustain). Continue reading „Tofacitinib jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ad 6”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5

PASI90 uzyskano u 73% pacjentów w grupie 90 mg risankazumabu iu 81% pacjentów w grupie otrzymującej 180 mg risankazumabu, w porównaniu z 40% pacjentów otrzymujących ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI75 wynosił 63% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 98% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 88% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 72% w grupie otrzymującej risankazumab. grupa ustekinumab. Procent pacjentów, u których uzyskano całkowity klirens zmian (PASI100) wynosił 14% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 41% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 48% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 18% w grupie ustekinumab. Odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej PASI50 wynosił 86% w grupie otrzymującej 18 mg risankazumabu, 100% w grupie otrzymującej 90 mg risankazumabu i 93% w grupie otrzymującej risankazumab w dawce 180 mg, w porównaniu z 82% w grupie otrzymującej risankazumab. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad 5”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej czesc 4

Ponadto sekwencjonowanie RNA w szerokim paśmie transkrypcji przeprowadzono na próbkach biopsji, jak opisano wcześniej15 i krótko podsumowano w Dodatkowym dodatku. Analiza statystyczna
Szacowana wielkość próby (160 pacjentów) była oparta na 120 pacjentach poddawanych randomizacji w stosunku 2: między risankazumabem (90 i 180 mg, połączonym) i ustekinumabem, aby zapewnić ponad 80% mocy za pomocą testu dwustronnego i błąd typu I wynoszący 0,10, przy założeniu 70% wskaźnika odpowiedzi PASI90 dla risankazumabu i 45% wskaźnika odpowiedzi dla ustekinumabu. Pierwotne i inne punkty końcowe analizowano na zasadzie zamiaru leczenia. Różnice w porównaniach parami analizowano za pomocą szacowania różnicy ryzyka Cochrana-Mantela-Haenszela i podano nominalne wartości P. Nie wykonano żadnych korekt dotyczących wielokrotności. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej czesc 4”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej cd

Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badacze z ośrodka badawczego pobrali dane, a analizy danych przeprowadził Boehringer Ingelheim. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych próbnych i gwarantowali dokładność i kompletność danych i analiz oraz wierność wersji próbnej protokołu, dostępnej pod adresem. Umowy między Boehringer Ingelheim a autorami zawierały poufność danych próbnych. Wszyscy autorzy współpracowali przy pisaniu manuskryptu (z pomocą profesjonalnego pisarza medycznego finansowanego przez Boehringer Ingelheim) i podjęli decyzję o przesłaniu rękopisu do publikacji. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej cd”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad

Wykazano, że risankazumab powoduje szybkie i trwałe usunięcie zmian skórnych w badaniu fazy z udziałem pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postaci łuszczycy.15 To 48-tygodniowe badanie fazy II risankazumabu w porównaniu z ustekinumabem u pacjentów z łuszczycą zwykłą o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego ocenili wielkość, początek i czas trwania odpowiedzi klinicznej, a także bezpieczeństwo, po selektywnym hamowaniu interleukiny-23. Metody
Wersja próbna
To 48-tygodniowe, wieloośrodkowe, randomizowane, zróżnicowane pod względem dawki, badanie fazy 2 przeprowadzono w 32 miejscach w Ameryce Północnej i Europie. Pacjenci byli losowo przydzielani w stosunku 1: 1: 1: do otrzymywania, jako wstrzyknięć podskórnych, jednej z trzech dawek risankazumabu (pojedyncza dawka 18 mg w tygodniu 0 lub dawka 90 mg lub 180 mg w tygodniu 0, 4 i 16) lub ustekinumabu (45 mg dla pacjentów o masie ciała .100 kg lub 90 mg dla pacjentów o masie ciała> 100 kg, w tygodniach 0, 4 i 16); randomizacja została rozwarstwiona według masy ciała (.100 kg vs.> 100 kg) i czy leczenie dwoma lub więcej inhibitorami TNF wcześniej nie powiodło się. Badanie było podwójnie ślepe w grupach dawkowania risankazyumabu i pojedynczej ślepej (dla pacjentów) w odniesieniu do leku (ustekinumab lub risankazumab). Wszystkie oceny skuteczności przeprowadził asesor, który nie był świadomy wykonywania zabiegów. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej ad”

Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej

Uważa się, że interleukina 23 ma kluczowe znaczenie w patogenezie łuszczycy. Porównywaliśmy risankizumab (BI 655066), humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG1, które hamuje interleukinę-23 poprzez swoiste ukierunkowanie na podjednostkę p19, a tym samym zapobiega sygnalizacji interleukiny 23 i ustekinumabowi, interleukinie 12 i inhibitorowi interleukiny 23 u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiej postaci łuszczycy zwykłej. Metody
Losowo przydzielono nas łącznie 166 pacjentom, którzy otrzymywali podskórne wstrzyknięcia risankazumabu (pojedyncza dawka 18 mg w 0 tygodniu lub 90 mg lub 180 mg w tygodniu 0, 4 i 16) lub ustekinumab (45 lub 90 mg, w zależności od masy ciała, w tygodniach 0, 4 i 16). Pierwszorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie o 90% lub więcej wartości wyjściowej w obszarze Psoriasis Area i wskaźnika wskaźnika ciężkości (PASI) w 12. tygodniu. Continue reading „Risankazumab versus Ustekinumab dla łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej”

Próba antybiotyków kontrolowanych placebo w przypadku mniejszych ropni skórnych ad 8

Uczestnicy zakażeni opornym na klindamycynę szczepem S. aureus, którzy byli leczeni klindamycyną, mieli wskaźnik wyleczenia podobny do tych, którym podawano placebo. Wkład odporności na TMP-SMX na niepowodzenie leczenia nie mógł zostać oceniony, ponieważ nie było opornych izolatów in vitro. Skumulowane dane z naszego badania i Talan et al.6 kwestionują percepcję – w dużej mierze opartą na opinii eksperta lub mniejszych, słabszych i gorszej jakości badaniach noninferiority11-14 – że współczynniki wyleczenia nie ulegają poprawie po dodaniu układowych leczenie antybiotykami po nacięciu i drenażu.15 Te dwie większe próby pokazują, że wspomagająca terapia antybiotykowa poprawia szybkość leczenia ropni skórnych i zmniejsza częstość nawrotów.
Działania niepożądane związane z antybiotykami, szczególnie jeśli są częste lub poważne, powinny być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji, czy leczyć odsączony ropień antybiotykiem. Continue reading „Próba antybiotyków kontrolowanych placebo w przypadku mniejszych ropni skórnych ad 8”