sploty zylne

Istotnie, pomimo bardzo odpornej swej budowy narząd kopytowy nie wytrzymywałby uderzeń, gdyby opadał nie wzdłuż krawędzi podeszwowej kopyta, lecz trafiał np. w strzałkę lub, co gorzej, w piętki (tori), Narząd kopytowy jest silnie unaczyniony przez gałęzie – t t. Palcowych (aa. digitales), uchodzących wreszcie w sploty żylne kopytowe(plexus renosi ungulae), w których rozpoczynają się żż. palcowe (11. Continue reading „sploty zylne”

receptory kontaktowe

receptory kontaktowe. Należą do nich:- receptory dotykowe, -bólowe, -cieplne, – chłodowe -smakowe. Z wyjątkiem receptorów smakowych, są one rozproszone po powierzchni całego ciała. Drugą kategorię receptorów stanowią receptory, przystosowane do odbioru bodźców, dochodzących od ciał mniej lub więcej oddalonych od powierzchni zewnętrznej ciała. Nazywamy je – telereceptorami lub –receptorami odległościowymi. Continue reading „receptory kontaktowe”

UKLAD ODBIORCZY

UKŁAD ODBIORCZY (Organa sensuum) Układem odbiorczym nazywamy zespół narządów zapewniających ustrojowi możność otrzymywania bodźców ze świata zewnętrznego. Wszystkie te narządy są umieszczone blisko powierzchni ciała; a najistotniejsze ich składniki są bezpośrednimi lub pośrednimi pochodnymi skóry, a w szczególności jej listka ektodermalnego. Bodźce, otrzymywane przez narządy odbiorcze, są następnie przekazywane układowi nerwowemu ośrodkowemu, którego stopień rozwoju oraz zróżnicowanie jest w dużej mierze odzwierciadleniem bogactwa i różnorodności podniet, dopływających ze środowiska do ustroju. Narządy układu odbiorczego nazywamy – receptorami (albo odbiornikami). Rozróżniamy dwa rodzaje receptorów. Continue reading „UKLAD ODBIORCZY”

Pochwa rogowa

Pochwa rogowa posiada różny kształt u różnych gatunków, zasadniczo jednak można w niej wy kazać następujące części: – powierzchnię głęboką (facies profunda), połączoną z miazgą rozrodczą, i- powierzchnię zewnętrzną(facies externa. ), podlegającą ustawicznemu ścieraniu. W pochwie rozróżniamy szeroką podstawę(basie cornus}, następnie – trzon pochwy (corpus co mus) i wreszcie ostry – wierzchołek pochwy (apex co mus), w którym warstwa rogowa osiąga maximum swej grubości. Rogi mogą być gładkie lub chropowate, okrągłe na przekroju lub w różny sposób odkształcone. Zależnie od gatunku, a nawet od rasy, rogi posiadają kształt odmienny i mniej lub więcej charakterystyczny. Continue reading „Pochwa rogowa”

narzady wzrokowe sa odpowiedzia ustroju na podniety swietlne

Rozumie się samo przez się, że ponieważ narządy wzrokowe są odpowiedzią ustroju na podniety świetlne, stąd też. ssaki zamieszkujące podziemia wykazują uwstecznienie oczu. Do takich ssaków należą rodzaje Talpa, Spala, Platanista i in. W porównaniu z pozostałymi telereceptorami, narząd wzroku umożliwia dokładniejsze określenie topografii i wielkości przedmiotów, nie mówiąc już o ich barwie, w pewnych jednak przypadkach użyteczność jego jest mniejsza, aniżeli narządu węchowego i słuchowego, np. w gąszczach leśnych, w terenie górzystym itp. Continue reading „narzady wzrokowe sa odpowiedzia ustroju na podniety swietlne”

Galka oczna

Gałka oczna (bulbus oculi) jest umieszczona w oczodole i ma kształt prawidłowej kuli u Hominidae, Primates i Carnirora, natomiast jest silnie spłaszczona w kierunku strzałkowym u ssaków wodnych, a mniej u Ungulata wreszcie wykazuje wydłużenie strzałkowe u ssaków prowadzących życie nocne (Chiroptera, Felidae). Jest ona stosunkowo duża u Leporidae, Felidae, Tarstoidea, natomiast, niewspółmiernie mała u Proboseidea l u Cetacea. W gałce ocznej rozróżniamy: – równik (aequator), dzielący ją na dwie półkule, przednią i tylną, – biegun przedni (polus ant. ) i biegun tylny (polus post. ). Continue reading „Galka oczna”

galki oczne

W ten sposób powstaje dwuścienny kielich, z którego ściany zewnętrznej rozwinie się – warstwa barwikowa siatkówki (stratum pigmentosum retinae), ze ściany wewnętrznej zaś jego powstanie, drogą uwielowarstwienia i zróżnicowania komórek, właściwa – siatkówka(retina). Z powyższego wynika, że część światłoczuła gałki ocznej jest pochodzenia mózgowiowego i wraz z soczewką wykazuje ścisły związek z ektodermą. Wszystkie pozostałe składniki gałki ocznej, z wyjątkiem jej umięśnienia zewnętrznego, powstają z okolicznej mezenchymy, która otacza od zewnątrz kielich wzrokowy oraz przenika do jego wnętrza. Telereceptor wzrokowy jest narządem przystosowanym do odbierania bodźców elektromagnetycznych, które w zakresie fal długości 4. 0. Continue reading „galki oczne”

pecherzyk wzrokowy

Pierwszym zawiązkiem telereceptora wzrokowego jest ukazanie się uwypuklenia ściany kresomózgowia (telencephalon) albo międzymózgowia, które podąża ku skórze pod postacią tzw. – pęcherzyka wzrokowego (vesicula ophthalmica). Przewód łączący pęcherzyk ten z kresomózgowiem stanowi zaczątek-nerwu wzrokowego (n. opticus). W miejscu zetknięcia się pęcherzyka wzrokowego ze skórą powstaje zgrubienie ektodermy, które zagłębiając się w głąb mezenchymy przeistacza się w – dołek soczewkowy. Continue reading „pecherzyk wzrokowy”

Zrenice ogranicza wokól – krawedz zrenicowa teczówki

W wyniku powyższego soczewka uwypukla swą powierzchnię, dzięki swej sprężystości wewnętrznej, wykazują dążność do przybrania postaci bardziej kulistej. Tęczówka (iris) stanowi strefę najbardziej wysuniętą dośrodkowo osłonki naczyniowej. Zasadniczo ma ona kształt krążka, ustawionego czołowo i przebitego w pośrodku otworem, zwanym – źrenicą (pupilla). Całość przypomina budowę i znaczenie czynnościowe przesłony aparatu fotograficznego, ale i pod wielu innymi względami budowa narządu wzrokowego posiada dużo cech wspólnych. z budową kamery fotograficznej. Continue reading „Zrenice ogranicza wokól – krawedz zrenicowa teczówki”