Nagłe zatrzymanie krążenia związane z wczesną repolaryzacją cd

Zaprogramowaną stymulację komorową przeprowadzono przy użyciu maksymalnie dwóch lub trzech ekstrastymulatów komorowych z dwóch oddzielnych miejsc komorowych. Migotanie komór uznawano za indukowalne, jeśli trwało ponad 30 sekund lub wymagało kardiowersji elektrycznej. Żaden z badanych nie wykazywał indukowalnego monomorficznego częstoskurczu komorowego. W przypadku osób z nawracającym migotaniem komór pomimo podawania leków antyarytmicznych, ablacja cewnika, która była ukierunkowana na inicjującą ektopię komorową, została przeprowadzona jak opisano wcześniej.14 Taka ektopia była zlokalizowana przez odwzorowanie najwcześniejszej aktywności elektrycznej, albo Purkinjego albo mięśnia sercowego, w stosunku do początku kompleks QRS. Ablację przeprowadzono przy użyciu energii fal radiowych.
Terapia i follow-up
Wszyscy chorzy otrzymali wszczepialny defibrylator, który dostarczył dokładnych informacji na temat nawrotu migotania komór. Pacjenci byli rutynowo obserwowani co 6-12 miesięcy w celu oceny klinicznej i badania urządzenia lub w razie potrzeby w przypadku wystąpienia objawów lub wyładowań urządzenia. U osób z nawracającymi zaburzeniami rytmu lekarze indywidualni dokonali wyboru leków antyarytmicznych.
Analiza statystyczna
Zmienne ciągłe zgłaszano jako średnie . SD lub mediany (z 25 i 75 percentylem), odpowiednio. Porównanie między dwiema grupami przeprowadzono za pomocą testu t Studenta lub nieparametrycznego testu rang Wilcoxona, w zależności od przypadku, oraz testu t Studenta dla sparowanych danych. Zmienne kategoryczne porównano z dokładnym testem Fishera. Częstość wczesnej repolaryzacji została porównana między pacjentami indywidualnymi a osobami kontrolnymi za pomocą analizy logistyczno-regresyjnej (zgłoszonej jako iloraz szans z 95% przedziałami ufności) i dostosowano ją do dopasowanych zmiennych. Liczba nawrotów migotania komór była porównywana z użyciem testu Wilcoxona, a odsetek nawrotów oceniano za pomocą krzywych aktuarialnych. Do oszacowania względnego ryzyka związanego z wczesną repolaryzacją wykorzystano wskaźniki zagrożenia z modeli proporcjonalnego hazardu Coxa. Wszystkie testy były dwustronne, a wartość P mniejszą niż 0,05 uważano za wskazującą na istotność statystyczną.
Wyniki
Wczesna repolaryzacja
Grupa pacjentów z idiopatycznym migotaniem komór składała się z 123 mężczyzn i 83 kobiet w średnim wieku 36 . 11 lat. Grupa kontrolna obejmowała 412 osób dobrze dopasowanych do wieku (36 . 12 lat), płci (270 mężczyzn i 142 kobiet), rasy (380 białych, 27 azjatyckich i 5 czarnych) oraz aktywności fizycznej (44 osoby niż 10 godzin aktywności tygodniowo).
Wczesna repolaryzacja wystąpiła u 64 pacjentów (31%) w porównaniu z 21 osobami kontrolnymi (5%, P <0,001) i była większa w przypadku pacjentów niż u osób kontrolnych (wzrost punktu J, 2,0 . 0,9 mm vs. 1,2 . 0,4 mm; P <0,001). Po skorygowaniu o wiek, płeć, rasę i poziom aktywności fizycznej, iloraz szans na obecność wczesnej repolaryzacji w przypadku pacjentów, w porównaniu z osobami kontrolnymi, wynosił 10,9 (przedział ufności 95% [CI], od 6,3 do 18,9).
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka podmiotów sprawy
[przypisy: lacidofil ulotka, centrum mowy i słuchu kajetany, masc emla ]

Powiązane tematy z artykułem: centrum mowy i słuchu kajetany lacidofil ulotka masc emla