Interwencja behawioralna w celu poprawy opieki położniczej ad 6

Częstość stosowania innych leków mocznicowych była niższa niż 1% w grupach interwencyjnych i kontrolnych w obu okresach gromadzenia danych. Tabela 3. Tabela 3. Wpływ interwencji behawioralnej na wtórne wyniki okołoporodowe i okołoporodowe. Interwencja wiązała się ze spadkiem mediany częstości epizjotomii w szpitalach interwencyjnych z 41,1% na początku badania do 29,9% na końcu interwencji; stawka była stabilna w szpitalach kontrolnych. Różnica w zmianie szybkości wynosiła -10,9% (95% CI, -16,1 do -5,8, P <0,001). Bezwzględne zmiany w stawkach w poszczególnych szpitalach przedstawiono na rycinie 2. Wpływ na częstość krwinek czerwonych był nieznacznie większy u kobiet w ciąży pierwotnej niż u kobiet wielodzietnych (tabela 2). Interwencja była związana ze statystycznie istotnym zmniejszeniem wszystkich wskaźników krwawienia poporodowego - częstości występowania krwawienia poporodowego wynoszącego 500 ml lub więcej, odsetka krwawienia poporodowego o masie ciała 1000 ml lub więcej oraz średniej wielkości utraty krwi poporodowej (tabela 3). Nie było dowodów na wpływ na inne drugorzędne wyniki, chociaż badanie nie było zasilane, aby wykluczyć potencjalnie ważne, ale rzadkie efekty kliniczne (Tabela 3).
Gotowość do zmian mierzono po zakończeniu interwencji u 617 osób rodzących (324 w szpitalach interwencyjnych i 293 w szpitalach kontrolnych); W kwestionariuszu odpowiedziało 90,5% uczestników w szpitalach interwencyjnych i 82,1% uczestników w szpitalach kontrolnych. Brakowało danych w 5,3% kwestionariuszy ze szpitali interwencyjnych i 2,1% z szpitali kontrolnych. Interwencja wiązała się ze statystycznie znaczącym wzrostem odsetka osób porodowych na etapie działania lub utrzymywania w celu aktywnego zarządzania trzecim etapem pracy. W szpitalach interwencyjnych średnia stawka gotowości do zmiany wzrosła z 14,4% do 55,9%, podczas gdy stawki w szpitalach kontrolnych pozostały stabilne. Bezwzględna różnica między zmianami szybkości w obu grupach wynosiła 38,4% (95% CI, 19,6 do 56,9, P <0,001). Wzrost stopnia gotowości do zmiany był statystycznie istotny dla wybiórczej krwinek czerwonych: mediana stawała się od 11,9% do 70,7% w szpitalach interwencyjnych i od 14,3% do 23,1% w szpitalach kontrolnych, co stanowi różnicę bezwzględną 34,5% między zmianami częstości (95% CI, 27,2 do 58,0, P <0,001).
Ryc. 3. Ryc. 3. Częstotliwość profilaktycznego stosowania oksytocyny (panel A) i nacięcia krocza (panel B) w szpitalach interwencyjnych i kontrolnych w okresie wyjściowym, po zakończeniu leczenia i 1-letnim okresem obserwacji. Podczas rocznego okresu obserwacji zebrano dane dotyczące pierwotnego wyniku w 2114 porodach pochwowych w szpitalach interwencyjnych oraz 2185 w szpitalach kontrolnych. Brakowało danych na mniej niż 0,2% urodzeń. Mediana wskaźnika profilaktycznego stosowania oksytocyny pozostawała wysoka w szpitalach interwencyjnych i była niska w szpitalach kontrolnych (odpowiednio 73,3% i 7,1%) (ryc. 3). Bezwzględna różnica w zmianie szybkości w porównaniu z okresem odniesienia wyniosła 63,9% (95% CI, -3,8 do 80,0, P = 0,08). Podobnie jak w okresie postkonwencyjnym, 9 z 10 szpitali interwencyjnych nadal stosowało profilaktyczną oksytocynę w tempie o ponad 50% wyższym niż na poziomie wyjściowym.
[patrz też: scanmed multimedis warszawa, wieści lubońskie, tortuga witkowo ]

Powiązane tematy z artykułem: scanmed multimedis warszawa tortuga witkowo wieści lubońskie